Op 1 juli 2008 is ter vervanging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) de Wet ruimtelijke ordening (Wro) in werking getreden. Het credo van deze wet “decentraal wat kan, centraal wat moet”, geeft daarbij aan dat in theorie het Rijk de hoofdlijnen van het beleid uitzet en dat de lagere overheden dit concreet maken.
Instrumenten die de Wro biedt zijn de structuurvisies, bestemmingsplannen, een variant op de bestemmingsplannen voor rijk en provincie in de vorm van het inpassingsplan en de beheerverordening. Laatstgenoemde is een alternatief voor het bestemmingsplan van de gemeente voor (delen van) het grondgebied waar tijdens de geldigheidduur van het plan geen ruimtelijke ontwikkelingen gaan plaats vinden.
Een ander belangrijk element uit de Wro is de digitaliseringplicht van ruimtelijke plannen. Dit houdt in dat ieder ruimtelijk plan dat wordt gemaakt, via elektronische weg wordt verzonden en ook via elektronische weg beschikbaar wordt gesteld. Dit houdt tevens in dat vanaf 1 januari 2010 niet een papieren versie op het gemeente huis rechtsgeldig is maar de digitaal beschikbaar gestelde plannen.
Met de vaststelling van de Wro is verder de grondexploitatiewet komen te vervallen omdat deze als paragraaf onder hoofdstuk 6(financiële bepalingen) is opgenomen in de Wro. In de paragraaf Grondexploitatie wordt de eerlijke verdeling van kosten die bij grondexploitatie worden gemaakt bepaald en wordt tevens de mogelijkheid gegeven aan gemeenten om nadere eisen te stellen aan de inrichting van een locatie voor woningbouwcategorieën.
Website: http://wetten.overheid.nl/BWBR0020449/ |
